vrijdag, februari 10, 2006
Thanks for your comments
Eerst hoefde ik niet kiezen tussen 'enable moderate comments' of niet.
Maar blijkbaar zijn er veel spammers die commentaren geven, natuurlijk schrijven ze geen commentaar maar reclame.
Volgens mij is het nu al een default van Blogger dat we the comments eerst moeten goedkeuren en dan pas publiceren.
Daarom verschijnen jullie commentaren niet direct op de weblog.
Vanaf nu zal ik goed kijken naar het gedeelte 'Moderate comments'
Dus stop niet met jullie commentaar hehe
Bedankt voor RJ, Jo, Elise, en Michiel.... :-)
I miss u all ^_^
xxx, Juff
Mijn website oh mijn website...
Ik weet niet wat het fout is gegaan met de proxy van het bedrijf waar ik werk.
Als ik het adres typ, kom ik bij een andere website terecht.
Vaak de website die ik ooit bezocht, maar af en toe ook naar een website die ik nog nooit bezocht.
Later kom ik meestal op 5 verschillende websites, dus geen nieuwe website meer. Op en neer kom ik willekeurig weer op die 5 websites.
VREEMD! :-(
Maar we kunnen nog niks doen, we hebben hier nog niemand die webserver en webmail kan beheren.
Daarnaast kan ik nog steeds niet naar Yahoo of Friendster.
Ik kan alleen naar de websites (dahliani.com, mail.yahoo.com, friendster.com) voor 07.30 uur in de ochtend.
Helaas kan ik niet eerder komen dan om 07.30 behalve op zaterdagen.
Dus ik kan mijn website bezoeken alleen op zaterdag ochtend.
Oh...wanneer is dit probleem opgelost?
Hiks hiks....
First order
De klant vindt het design ook goed ondanks dat hij eerst blauw wil voor zijn webite maar daarna vindt hij mijn keuze groen en oranje beter is.
Vanochtend las ik mijn mail en hij schreef dat zijn vriend ook een website wil hebben. Hij wil dat ik ook voor hem een website kan ontwerpen en bouwen.
Leuk! Tweede klant!! Jippiieee...
maandag, februari 06, 2006
My picture with uniform
Deze foto wordt gebruikt voor onze ID-card.
Het uniform is niet van mij, ik heb hem geleend.
Ik heb nog geen uniform omdat ik nog geen vast contract heb.
Ik hoop volgend jaar, krijg ik het vast contract.
vrijdag, februari 03, 2006
Geduld
maar ik probeer om geduld te hebben.
Ik gebruik bijna elke dag openbaar vervoer als ik naar huis ga.
Je moet niet aan het OV in Nederland denken.
Het OV in NL is veeeeeelllllll beter dan in Indonesie.
In Indonesie stopt het OV niet alleen bij de haltes maar overal!
Daarnaast stopt hij niet alleen om passagiers op te halen maar hij wacht totdat een passagier komt.
Hij wacht niet omdat een potentiele passagier aankomt.
Ondanks hij niemand ziet, stopt ie en wacht ie ook daar.
Af en toe heb ik geen geduld, waarom wacht ie zoooooo lang.
Maar op het laatste moment, komt er meestaal 1 of 2 passagiers.
Dan rijdt ie pas verder.
Hij rijdt ook langzaam....
Iets harder pleaseeeee...ik wil snel thuis zijn.
Hij rijdt zo langzaam zodat hij makkelijk kunt stoppen als er een passagier is.
Het is ook zo, er zwaait af een toe een passagier langs de weg dan stopt ie.
Als we staan op het punt om weg te gaan, kijkt de chauffeur ook af en toe om ons heen
om te kijken of er nog andere passagiers zijn.
We hebben echt een minuut of 3 om weg te gaan, hij geeft gas en weer remmen, hij geeft gas en weer remmen, het gaat zo door...en na 3 minuten gaan we pas weg.
Oh my God, ik heb bijna geen geduld...en ik heb ook warm.
Ik wil schreeuwen "Ga toch rijden!"
Maar als hij dat niet doet, dan krijgt ie natuurlijk geen geld.
De chauffeurs krijgen geen salaris.
Hoeveel passagiers ze krijgen, bepaalt hoeveel geld ze hebben op die dag.
Ze moeten geduld hebben om te wachten en wachten en wachten.
Er komt zeker 1 of 2 passagiers na 1o minuten wachten.
Al meer dan 1 maand ben ik geslaagd voor die 'geduld' test want ik zei niets tegen de chauffeur.
Ik kan alleen maar diep adem halen en proberem om geduldig te zijn.
Houd mij trouw...
Mijn zondagsschool kinderen kennen dit lied ook heel goed.
Een eevoudig lied maar heeft een diepe betekenis.
Het is niet makkelijk om trouw te blijven.
Trouw in alles in onze leven.
Trouw in ons werk, trouw in onze relatie, trouw in geloof, etc.
Af en toe is er een grote prijs die we moeten betalen om trouw te blijven.
Dat komt omdat wij altijd een neiging hebben om ontrouw te zijn.
Als we iets mooier, iets beter kunnen hebben, willen we die minder mooi en goed is verlaten.
En als we proberen om trouw te blijven, denken we dat we alleen maar minder mooie dingen hebben.
Maar ik voel en ik weet dat het niet waar is.
Wat we nu hebben is goed en we moeten dankbaar zijn met wat we nu hebben.
Een paar dagen geleden vertelde ik over mijn collega.
Ik wil dat hij mijn goede vriend wordt want dat heb ik hier (op het werk) echt nodig.
Als nieuweling dan heb je natuurlijk nog niet veel vrienden.
Je kunt niks vertellen en krijgt ook geen informaties. Je weet dus niks.
Maar als je een goede vriend/in hebt dan kun je altijd delen wat je in je hart hebt.
We hebben veel SMS-en gestuurd meestaal aan het eind van onze werkuren.
Ja, hij zit alleen maar 4 meter van mij vandaan maar we kletsen via SMS.
Misschien probeert hij te manipuleren, zodat onze baas niet ziet dat we aan het kletsen zijn hehe...
En gisteren zei hij dat hij eerder naar huis wilde omdat hij al 2 dagen in ons kantoor overnachten is.
Ik dacht toen, als hij eerder naar huis gaat, dan kan hij mij helpen.
Ik heb een paar computer programma's nodig, maar ik heb nog geen tijd om te kopen.
Hij heeft een motor, dus hij kan even naar een winkel gaan.
Dus ik heb hem verteld dat ik een paar programma's nodig heb en of hij mij kan helpen.
Hij zei dat hij moe is, dat begrijp ik heel goed.
Maar later zei hij dat het veel beter is als ik in een andere winkel koop.
Ik antwoordde, "Die winkel is veel verder, wanneer kan ik naar die winkel toe? Elke dag moet ik werken."
En weet je wat hij zei?
"Zeg je maar wanneer je daar naartoe wilt, ik breng je wel met mijn motor."
Wat??????
Er was een oorlog (voor een paar secondes hehe) in mijn gedachten.
Wat moet ik doen?
Mijn vriend zal dit niet leuk vinden, dat weet ik zeker.
Ik stuurde later een SMS, "Bedankt dat je mij wil brengen naar die winkel maar ik denk dat ik naar andere winkel ga, die dichterbij is."
Hij zei toen, "Sorry dat ik jou niet kan helpen."
Guys, tell me if i did something wrong...
I just want to have a good friend, i smile, i give some attention and talk to all
But if he gives the same things to me, i feel guilty....
because i don't know what's his reason, just a good friend or more than that?
Nog belangrijker is dat ik niet verliefd mag worden met hem!
Ik kan alleen maar bidden, houd mij trouw Heer...
woensdag, februari 01, 2006
Temptation island
Ik heb 1 of 2 keer gezien.
Eerlijk, vind ik het programma niet zo mooi.
Als ik mag zeggen, het is een gek programma.
Tuurlijk, je hebt al een vriend of vriendin en je doet met het programma mee.
Daar kun je met andere jongen of meisje vrijen.
Je kunt later kiezen wil je bij je eigen vriend/vriendin blijven of kies je de leukste partner die je bij het programma hebt leren kennen.
Dat vind ik gek!
Je zoekt zelf de verzoeking en de verleiding.
Maar mijn verhaal is nu echt een realiteit.
Dit is mijn eigen ervaring...
Ik voel nu dat ik in the temptation island zit, ik bedoel mijn kantoor.
Wat is er met mijn kantoor?
Emm...ik heb hier een leuke jongen leren kennen ;-)
Hij zit bij andere afdeling (financien), maar zijn kamer zit naast mijn kamer
Tussen onze kamers hebben we een deur en die deur is altijd open. Dus ik kan hem altijd zien.
Af en toe loopt ie langs mijn kamer en loop ik ook langs zijn kamer.
Af en toe stopt ie bij mijn bureau om te kletsen en ik ook.
Hij ziet er ook leuk uit en heel vriendelijk.
Toen ik voor het eerst met hem kletste, vertelde ik dat ik een vriend heb.
Op een andere dag, zei ik nog een keer dat ik een vriend heb.
Natuurlijk vertelde ik niet to the point "Ik heb al een vriend" hehe...
Ik heb zo gedaan om een bescherming te bouwen maar meer voor mij zelf.
Mijn gedachten, mijn hart, mijn gevoel moeten besseffen dat ik al een vriend heb.
Vandaag is hij ook bij mij geweest, hij vroeg mijn mobielnummer.
Hij zei, "Als ik niet kan slapen of niks te doe heb, mag ik jou bellen, toch?"
Op dat moment moest hij naar een bank. Naast de bank waar hij naartoe gaat, staan er veel restaurantjes. Hij zei dat het eten daar is lekker.
Hij vroeg dus aan mij of ik iets wil bestellen voor mijn lunch.
Ik zei tegen hem, "Maar je weet toch niet wanneer je terug komt, dat kan pas om 3 uur 's middags. En ik zou al lang honger hebben."
Dus ik heb niks besteld.
Maar...ik voel zijn aandacht...
Old friend old memory
Toen ik geslaagd was, ging ik naar Nederland. Hij ging werken in Jakarta. Maar we bleven in contact met elkaar. We hebben veel brieven geschreven. We vertelden onze verhalen en we deelden onze problemen. Hij kwam ook naar de luchthaven om mij uit te zwaaien. Hij gaf mij twee knuffelbeesten en een jaar later gaf hij mij een keting. En als ik op vakantie was in Jakarta, kwam hij ook bij mij langs. We gingen gewoon uiteten.
Maar ik weet niet wat we toen hadden. Waren we verliefd met elkaar? Maaar hij zei niets. Ik voelde dat hij mij leuk vond maar ik weet mijn eigen gevoel niet. Het was alleen maar een sympathy of een liefde van mij. Op een moment stopten we met schrijven. We hadden geen contact meer. Het was ongeveer vijf jaar geleden.
Een of twee jaar geleden, dacht ik opeens aan hem. Ik wilde gewoon weten hoe het met hem gaat, of hij nog op dezelfde plaats werkt, etc. Mijn vrienden in Jakarta hebben ook geen nieuws over hem. Zelfs mijn moedere wilde ook weten hoe het met hem gaat maar ik zei dat niemand over hem weet. Mijn moeder zei, als ik ooit met hem ontmoet, moet ik hem trakteren omdat hij zo lief was. Hij kreeg ook de sympathy van mijn moeder.
Ik zat op een stoel in de kerk afgelopen zondag en ik was alleen. De dienst was nog niet begonnen. Ik keek om me heen maar ik zocht niemand. Maar toen ik naar achter keek, zag ik een jongen en een meisje gingen zitten, op een rij achter mij. De jongen keek naar mij en ik bleef naar hem kijken. Hij glimlachte en riep mijn naam....
Mijn gedachten gingen terug naar vijf jaar geleden. Het gezicht ken ik nog goed. Hij is hem! Ik ging naar hem toe, ik gaf mijn hand. Hij kwam met zijn vriendin. Okay...hij heeft nu al een vriendin, een goed teken! Na de dienst gingen we samen lunchen. Mijn vriend kwam ook naar mij nadat hij een dienst in zijn kerk volgde. Dus we gingen met zijn vieren. Het was gezellig.
Op die dag was heel blij omdat ik hem heb ontmoeten. Ik weet niet wat hij over mij dacht, ben ik nu een knappe meid haha...of ben ik nu mager geworden, weet ik niet. Maar hij verandert niet, hij was knap en hij is nog steeds zo!
Het blijft een vraag maar het is nu alleen maar een memory over onze relatie van zeven jaar geleden. Hij heeft al een vriendin en ik heb al een vriend en nog belangrijker dat we are happy with our life.
Psssttt…mijn vriend weet niet over dit verhaal en hij begrijpt ook geen Nederlands ;-)
vrijdag, januari 27, 2006
Vergeetachtig is duur
Hebben we medicijnen daarvoor?
Een paar dagen geleden ben ik in een internet cafe geweest.
Ik was bezig met mijn eerste klant die een website wil hebben.
Mijn plan was dat ik mijn ontwerpen aan hem liet zien.
Ik nam een USB mee, maar ik kon de bestanden niet openen
Dat komt omdat ik PSD bestanden in mijn USB heb i.p.v. JPG.
Het ging dus niet door en we gingen daarna naar een restaurant om te lunchen.
Toen ik thuis kwam, besefte ik pas dat ik mijn USB daar in het internet cafe heeft laten liggen :-(
De USB is van 256 MB en ik heb hem in Nederland gekocht voor 18 Euro.
Ik belde het internet cafe of ze een USB gevonden hebben, maar ze zeggen dat ze niks hebben gevonden.
Nog erger is dat dit niet voor de eerste keer dat ik mijn USB kwijt geraakt heb.
Op school (Hogeschool van Utrecht) had ik ook 1 keer een USB kwijt geraakt.
Op dat moment moest ik echt huilen, hoe slordig en dom ik ben....
Zelfs willen mijn ouders geen mooie paraplu geven voor mij
Ze weten dat ik veel paraplu's niet terug gebracht naar huis heb.
Ze hebben geen vertrouwen meer in mij :-(
woensdag, januari 25, 2006
Problemen op een rijtje
- Ik heb thuis geen internet
Eigenlijk heeft mijn oom een dial-up internetverbinding, maar de verbinding is zo slecht! Als ik mijn Yahoo mailbox wil openen heb ik 15 minuten tijd nodig.
En als ik naar een andere e-mail wil gaan, gaat de verbinding vanzelf uit.
Dus ik moet weer van het begin beginnen, verbinding maken --> mail.yahoo.com --> inbox --> e-mail openen. Dat kost weer 15 minuten :-(
- Ik kan niet bijverdienen
Ik was van plan om naast mijn werk ook een bijbaantje te nemen als een webdesigner. Op dit moment heb ik nu al een klant. Afgelopen zondag heb ik hem ontmoeten. Maar het probleem nu is dat ik thuis geen internet heb. Als ik het tijdens mijn werkuur doe, dan steel ik de tijd van mijn baas.
Als ik al thuis ben, vind ik ook altijd moe, omdat ik elk dag zo vroeg op sta (4.45 am). Dus om 20/21 uur heb ik al slaap. Dus ik heb geen zin meer om een design te maken voor mijn klant. Maar voor deze klant zal ik hard proberen om mijn best te doen. Ik weet nog niet zeker of ik een tweede klant wil nemen of niet.
- Ik woon ver van mijn vriend
Hoewel ik in Jakarta woon, maar ik woon nog steeds te ver van mijn vriend. We zien maar 1x per week met elkaar en het is ook niet lang genoeg.
Misschien voor iemand die een brommer of een auto heeft, is dit helemaal geen probleem, maar hij en ik hebben geen eigen vervoer.
Laatste tijd heeft ie het ook erg druk en hij heeft geen tijd voor mij. Als hij tijd heeft dan is hij ook erg moe. Het is echt niet makkelijk om een relatie op te bouwen.
- Ik zit altijd in de file
Elke ochtend zit ik altijd in de file, het maakt niet uit of ik om 6 uur of om 7 uur vertrek. Maar als ik om 6 uur vertrek dan kom ik nog op tijd.
Misschien denk je dat ik zo ver woon van mijn werk. Eigenlijk niet zo ver, zeker niet meer dan 30 Km. Misschien is het alleen maar 20 Km ver van het huis van mijn oom.
- Het regent elke dag
Elke dag als ik terug naar huis regent het heel hard :-(. Gisteren bijvoorbeeld, werd ik heel erg nat. Vanochtend kan ik mijn schoenen niet aandoen, ze zijn nog nat. Ik heb een andere schoenen gepakt.
- Ik heb geen vaste kerk en bediening
Dit is ook vervelend. Elke zaterdag ga ik naar de jeugddienst bij de kerk van mijn vriend, waar we voor het eerst met elkaar ontmoeten en leren kennen. Maar de kerk is heel erg ver van het huis van mijn oom waar ik woon. Dus elke zondag ga ik naar een andere kerk, die iets dichter bij mij.
Een paar dagen geleden heeft de voorganger van mijn oude kerk (mijn kerk voordat ik naar Nederland ging) mij gebeld. Ze vroeg of ik terug naar die kerk wil en daar ga dienen. Eerlijk, wil ik niet terug naar die kerk, maar ik durf nog niet om dat te zeggen.
Ik kan ook niet dienen in de andere twee kerken, want ik kom daar ook alleen maar zaterdag of zondag tijdens de dienst. Als ze me vragen om vergaderingen te volgen, kan ik dus niet :-(
Sorry dat ik jouw dag slechter maakt met mijn verhaal, maar mijn hoofd is nu al vol!! :-(
zaterdag, januari 21, 2006
6 werkdagen, ik kom vandaag op tijd!!
Vandaag is zaterdag, maar ik moet werken.
Een ding vind ik leuk op zaterdag ondanks dat ik moet werken is
dat er geen file onderweg is.
Elke dag moet ik om half zeven vertrekken.
Ik kom elke dag om acht uur aan op mijn werk :-(
Dus elke dag kom altijd half uurtje te laat op het werk.
Vandaag duurt de reis van thuis naar mijn werk maar 25 minuten.
Ik wil elke dag zo blijven...maar het is maar een droom.
Sinds 1 week geleden zijn er hele lange files bij de grootste gedeeltes van Jakarta.Dat komt door nieuwe lijndiensten van stadbussen.
We hebben hier een nieuwe snelle bus, die heet BUSWAY.
Ja die bussen hebben hun eigen baan op de weg.
Andere weggebruikers mogen die baan niet gebruiken.
Dus als we deze bus nemen, krijgen we garantie dat we nooit in de file zullen zitten.
Een ander voordeel van busway is dat het veel goedkoper is dan andere bussen.
Busway heeft een grote zones. Als we moeten overstappen naar andere busway, hoeven we niet meer te betalen.
Maar gaan we met onze eigen auto, dan krijgen we ook garantie dat we in de lange file zullen zitten.
De busway neemt een baan weg van de normale banen (drie banen) die we altijd hadden.
Ik zal vandaag de busway proberen hehe...
donderdag, januari 12, 2006
Second day @ work still messy
Officieel moet ik om half acht beginnen met mijn werk.
In werkelijkheid ben ik vandaag pas om half negen begonnen.
Hoe
Ik kwam vanochtend...ik heb de knop van mijn PC gedrukt om de PC aan te zetten.
Vreemd...hij deed niet...
Nog een keer...hij deed nog niet...
Ik ging kijken naar de kabel of alles goed zit.
Het is niet te geloven...de kabel zit helemaal los!
Wie heeft dat gedaan weet ik dus niet. Eindelijk deed de PC wel.
I.p.v Windows XP zag ik Fedora Core op het scherm.
Ik snapte het helemaal niet.
Ik vroeg aan mijn collega, wat moet ik doen als ik naar XP wil?
Hij zei niets....
Ik vroeg, "Heb je het druk of zo?"
Eindelijk zei hij iets, "Eigenlijk wel..."
Zeg het dan!!
Ik wachtte op een andere collega en hij legde me uit wat ik alleemaal moet doen.
Toen de PC en de XP klaar stonden, was het al om half negen...hehe...
Verder heb ik ook nog niet veel gedaan...
Veel bespreking met mijn baas over e-learning projecten.
O ja, ik heb een nieuwe muis gekregen met scroll, yes!!!!
Hij is cool maar hij staat niet goed naast mijn hele oude toetstenboard hehehe...
Maar ik moet dankbaar zijn met wat ik heb, toch?
woensdag, januari 11, 2006
Bad day
Het was een vrije dag in Indonesie want de moslims hebben feest.
Mijn oom, mijn tante en ik waren van plan om te winkelen oom een nieuwe computer te kijken voor mij *jipppiiieee*
Het ging plotseling niet door....
Om 7 uur in de ochtend kreeg mijn oom een telefoontje van zijn zusje.
Ze zei dat haar zoon een aanrijding heeft gehad.
Hij lag in de eerste hulp van een ziekenhuis in Jakarta.
Volgens haar, de wonden zijn ernstig, hij was bewusteloos.
Door een en andere problemen konden mijn oom en tante niet mee naar het ziekenhuis.
Dus ik ging met de auto en de chauffeur van mijn oom naar het ziekenhuis.
Ik kreeg 200 Euro van mijn oom om de administratie kosten, de medicijnen en andere zaken te kunnen betalen.
In Indonesie moeten we eerst betalen en dan kunnen we pas geholpen worden, erg he?
Dat komt omdat we hier geen zorgverzekering hebben.
Toen ik daar kwam, was mijn neef nog niet stabiel.
Zijn hoofd moest gescand worden want de artsen waren bang dat er veel bloed in zijn hoofd of hersens zit.
Tot 12 uur 's middags konden de artsen het hoofd van mijn neef nog niet scannen want mijn neef bleef onrustig.
Hij kreeg 4x spuiten om hem rustiger te maken, maar het lukte niet.
Eerlijk durfde ik niet naar de eerste hulp binnen te gaan.
Er lagen daar veel mensen met ernstige verwondingen, bah!
Veel bloed en schreeuwen....
Om 12 uur 's middags ging ik naar huis want ik vond het overbodig om daar lang te wachten.
Toen ik thuis kwam, dacht ik nog steeds aan mijn neef.
Afgelopen zondag, 8 januari 2006, kwam hij bij mij langs om te kletsen.
Ik kan bijna niet geloven dat hij nu zo machteloos in bed ligt.
Ik bad en ik bid nog steeds dat mijn neef nog een kans krijgt van God om te leven.
Er zijn veel dingen die hij nog in orde moet maken vooral zijn relatie met God.
First day @ work
Ik kwam om kwart over 7 in de ochtend, maar ik had weinig te doen op die dag.
Eerst moest ik naar de bedrijfsarts om mijn gezondheid te controleren,
daarna ging ik naar een rontgen lab. voor mijn longen controle.
Toen ik terug naar mijn tafel, zag ik pas hoe mijn PC eruit zit...HEEEELL OUD DING!
Blijkbaar is het toch Penitum 4 2.8 Ghz maar met weinig memory, 112 Mb RAM.
Okay, laat maar, dacht ik...als ik met Macromedia of Adobe moet werken, zal ik een andere memory vragen van mijn baas.
Later ging ik ook internetten...Ik wilde mijn e-mail lezen @Yahoo.
Helaas kan ik niet, ik kreeg altijd dezelfde melding TIMED OUT!
Okay, nu Hotmail...ook hetzelfde...
Hmm...hoe zit het met MSN messenger?
Ohw de PC heeft maar Windows messenger, ook goed, ik ging proberen.
En weet je wat voor melding kreeg ik? VIRUS FOUND......oh nooooooooo!!!
Hopeloos, ging ik mijn baas zoeken...maar hij was er niet
Op die dag was hij vrij...
Heel duidelijk dat ik op mijn eerste werkdag niks te doen had.
Het was pas om 1 uur in de middag, maar mag ik toch naar huis?
Hahahahaha.....
Einde van mijn eerste werkdag!
Een kwartier later....
Ik was in een mall!!!!! Hehehehe...
Ik ging naar een internet cafe om mijn Yahoo mail te openen...
Eindelijk kan ik mijn e-mails lezen...
En toen ging ik ook nieuwe schoenen kopen...lekker winkelen!! Hoeraaa!!!
vrijdag, mei 13, 2005
Theorieexamen Rijbewijs B

U gaat hier parkeren. Mag dat?
Einde examen.
---------------------------------------------------------------
Je ziet dit elke dag in Jakarta.
Door de veiligheid redenen, mag er geen auto staan op het parkeerterrein van alle ambassade's in Jakarta behalve de auto's van de ambassadeurs.
Dus alle auto's moeten buiten parkeren terwijl dat er duidelijk staat dat je daar niet mag stoppen en parkeren.
maandag, mei 09, 2005
Taman Anggrek Mall
Dit groot winkelcentrum in Jakarta heeft zeker zes etages.
Dit winkelcentrum is het eerste winkelcentrum dat ijsbaan heeft. Dus je kunt daarbinnen ijsschaatsen.
Daarnast heeft dit gebouw ook een grote parkeergarage (10 etages).
Vroeger, zeker 10 jaar geleden of meer voordat dit winkelcentrum bestaat, waren er veel orchidee verkopers in deze wijk. Daarom heet het winkelcentrum Orchidee Park. De eigenaar van dit winkelcentrum is de ex Indonesische president Soeharto.
Boven dit winkelcentrum zijn er 6 appartement gebouwen (je ziet het net als 6 toren).
Elk gebouw heeft ongeveer 25-30 etages. Ik weet het aantal etages niet zeker.
Ik ben nog nooit in de appartement geweest.
Als je in Jakarta bent, dan moet je naar dit winkelcentrum gaan.
Klik de volgende foto voor een grotere foto.
maandag, mei 02, 2005
Koninginnedag viering in Jakarta
In Jakarta hadden we op die dag een feest.
Het feest is geörganiseerd in een oud gebouw dat veel Nederlandse geschiedenis heeft.
Het gebouw heet "Gedung Arsip Nasional" in Jalan Gadjah Mada (Gadjah Mada straat), Jakarta.
Dat was een tuinfeest en gellukig dat het mooi weer was.
Daar kwamen alle medewerkers van de Nederlandse ambassade, het Erasmus Taalcentrum en nog veel andere gasten als vertegenwoordiger van verschillende landen die in Jakarta wonen. Er kwamen ook veel Nederlanders (gewone burgers) die in Jakarta werken of wonen. Het was erg druk!!
Het eten viel tegen ;-) Heel weinig Nederlands eten.
Er waren haring, poffertjes, bitterballen, worst, kebab en bier natuurlijk. De rest is het Indonesisch eten zoals Nasi Goreng (Nasi), Saté, en verschillende koekjes.
Alle vrouwe gasten kregen een oranje tulp.
Hieronder zijn de foto's. Veel kijkplezier!!



dinsdag, april 12, 2005
The Pacifier
Gisteren ben ik naar een bios gegaan samen met een vriend van mij.
Ik vind dat The Pacifier een hele leuke film.
Ik weet niet of in Nederland deze film ooit in the Top 5 is geweest of niet.
Gisteren zijn alle tickets voor deze film uitverkocht!!
Ik moest in de eerste rij zitten, tjonge jonge....maar het viel ook mee. Ik bedoel het was niet zo een ramp dat ik in de eerste rij zat.
The Pacifier is een comedy film. Het gaat over een SEALS soldaat, Shane die een gijzelaar moest bevrijden van de Siberiaanse terrorist. Hij deed alles om de gijzelaar te bevrijden maar het is mislukt!! The gijzelaar is dood. Maar het grootste probleem is dat de gijzelaar een belangrijk chip gemaakt had en de chip is nog niet gevonden, waar is the chip?
Shane moet de chip vinden daarnaast moet hij ook al de 5 kinderen van de gijzelaar oppassen!!
De moeder van de kinderen moest een paar dagen naar buitenland om een belangrijke kluis van haar man te openen. Voor Shane is het oppassen een hele moeilijke klus. Het was een chaos in dat huis. Wat doet Shane om de problemen op te lossen? Dat moet je zelf zien in de film.
Over een paar dagen of weken zijn er nog veel meer mooie films in de bios draaien, onder andere: Kingdom of Heaven, Wedding Date, Anne van Jogja, Racing Stripes en Hostage.
Als ik naar belbios.nl kijk, zijn al deze films (behalve Anne van Jogja) al gespeeld in Nederland.
Andere films die op dit moment ook in de bioscoop draaien zijn: "Elvis has left the building", "The Ring (2)", "Miss Congeniality (2)", "White Nose", en nog een paar Indonesische films.
"Robot" en "Hitch" zijn al geweest in Jakarta terwijl in Nederland staan ze nog in Top 5 van Belbios.nl.
O ja de entree voor de film in Jakarta is heel goedkoop vooral als je op maandag gaat. Dat kost maar 1,50 Euro per persoon. Andere dagen kost het 2,50 Euro. Dat is de gemmiddelde prijs. Het duurste is 4 Euro.
The Pacifier: http://disney.go.com/disneypictures/pacifier/
The Kingdom of Heaven: http://www.kingdomofheavenmovie.com/
The Wedding Date: http://www.theweddingdate.net/
Racing Stripes: http://racingstripesmovie.warnerbros.com/home.html
Hostage: http://www.miramax.com/hostage/
vrijdag, april 08, 2005
Kaki lima
Wat is dat?
"Kaki lima" is een verkoper die op een trottoir iets gaat verkopen.
Het maakt niet uit wat hij verkoopt, kleding, eten, horloges, boeken, etc.
Ze hebben geen verguning nodig om iets te verkopen, maar ze moeten weg als de politie zegt dat ze daar niet mogen staan.
Dat gebeurt regelmatig dat de politie onverwacht komt en de verkopers moeten allemaal weg.
Af en toe worden al die spullen van de verkopers meegenomen door de politie. De verkopers moeten betalen om de spullen terug te krijgen. Voor dit, is er nog geen vaste wet die bepaalt hoeveel de verkopers hun spullen moeten betalen. Dus de politie kan zomaar een bedrag noemen.
Ik koop mijn lunch altijd bij de "kaki lima". Achter een mooi en groot hotel (dat tegenover de ambassade ligt) was de grootste lokatie waar de verkopers hun spullen verkopen. Het was daar altijd druk, vooral in de lunchtijd. Ik ben daar 1 keer geweest om mijn lunch te kopen, later doet iemand altijd voor mij. Een paar dagen geleden heb ik gehoord dat de politie daar geweest is en totdat ik dit bericht schrijf is er nog geen enkel verkopers staan.
Waar zijn ze nu? Ik weet het ook niet...
Dus ik moet nu ergens anders mijn lunch kopen. Dat vind ik lastig want ik heb nu niet zoveel keuze's. Er is geen grote plaats meer waar de verkopers samen kunnen staan. Ik vind de verkopers ook zielig. Ze hebben geen geld daarom gaan ze zo op straat dingen verkopen. Als ze geld hebben dan willen ze ook in een grote mall (winkelcentrum) een winkel openen.
Nu heb ik minder keuze's als ik moet eten en de verkopers moeten ergens anders verkopen of tijdelijk 'vakantie' nemen. Akh ja... "Dit is Jakarta man!!" zo zeggen veel mensen. Jakarta is een grote en drukke stad ('metropolitan') waar je hard moet werken en strijden als je wilt overleven.
Hieronder heb ik een foto van een kleine groep "kaki lima"
Als je op de foto klikt dan krijg je een grote versie van deze foto.
donderdag, april 07, 2005
Oude vrienden
We hebben samen geluncht in een restaurant dat heet "Platinum"
Na het eten hebben we een paar foto's gemaakt.
De foto's kun je hieronder zien.
Ze zijn allemaal mijn vrienden van de middelbare school.
Mijn middelbare school tijd was dus bijna 6 jaar geleden.
Binnen 6 jaar zijn er echt veel dingen gebeurd.
Al mijn vrienden die op de foto staan, zijn niet meer studenten.
Ze werken al ongeveer 1,5 - 2 jaar.
Al die meisjes zijn onderwijzeressen op verschillende middelbare scholen in Jakarta, ongelofelijk!
De jongens zijn afgestudeerd als electro technicus en chemistry technicus (sorry, ik weet niet hoe ik dit moet schrijven in het Nederlands).
En nog een beetje informatie, ze hebben allemaal een vriend of vriendin.
Ik ben de enige die nog geen vriend heb....aarrrggghhh!!!! *cry*

